Grzyby jadalne: gąska zielonka, kurka, czubajka kania, boczniak ostrygowaty

Zdjęcie

Gąska zielona /123/RF PICSEL
Gąska zielona
/123/RF PICSEL

Gąska zielonka. Inne nazwy: zielonka, bedłka zielonka

JAK WYGLĄDA? Kapelusz ma średnicę od 4 do 10 cm. Jest żółtozielony lub żółtobrązowy, w środku ciemniejszy, gładki, często powyginany. Skórka naga lub drobnołuskowata, mazista.

Trzon osiąga długość od 3 do 9 cm i grubość do 3 cm. Jest cylindryczny, pełny, często wygięty. Powierzchnia najpierw z podłużnymi włóknami, później gładka, żółta albo żółtozielonkawa.

Reklama

Miąższ jest twardy, kruchy, biały. Po przekrojeniu nie zmienia koloru.

GDZIE SZUKAĆ? Rośnie w lasach liściastych, na piaszczystej glebie z dużą ilością porostów. Z mchu i igliwia wystaje zwykle tylko część kapelusza.

KIEDY ZBIERAĆ? Od października do grudnia. Występują też po pierwszych przymrozkach.

NAJLEPSZY DO: Świetny grzyb do mary nat, sosów i jako doda tek do zup, dobry do du- szenia. Nie nadaje się do suszenia, bo ze względu na zapiaszczenie wyma ga mocnego płukania.

Kurka. Inne nazwy: pieprznik jadalny, liszka

Zdjęcie

Kurka /123/RF PICSEL
Kurka
/123/RF PICSEL

JAK WYGLĄDA? Kapelusz może osiągać 12 cm średnicy. U młodych grzybów jest okrągły, u starszych wypukły z podwiniętym brzegiem, często rozpostarty i nieregularny. Ma kolor jasno- lub pomarańczowożóły.

Trzon przybiera barwę kapelusza. Ma od 3 do 6 cm wysokości i od 2 do 5 cm średnicy. 4 Miąższ jest biały lub bladożółty, zwarty i łamliwy.

GDZIE SZUKAĆ? Rośnie w borach sosnowych, na piaszczystej glebie z dużą ilością porostów, prawie zawsze gromadnie. Z mchu i igliwia wystaje zwykle tylko część kapelusza.

KIEDY ZBIERAĆ? Od czerwca nawet do grudnia.

NAJLEPSZY DO: Wyjątkowo rzadko jest robaczywa. Kurki to bardzo trwałe grzyby, można je długo przechowywać. Są świetne do smażenia (krótkiego, bo zbyt długie spowoduje, że stwardnieją).

Do marynowania lepiej użyć samych kapeluszy – trzony mogą być włókniste. Po zblanszowaniu kurki można mrozić.

Czubajka kania. Inne nazwy; bedłka, sowa, kania

Zdjęcie

Czubajka kania /123/RF PICSEL
Czubajka kania
/123/RF PICSEL

JAK WYGLĄDA? Kapelusz ma kształt parasola o średnicy od 10 do 30 cm, z garbkiem na środku i popękaną, łuszczącą się skórą. U młodych grzybów jest brązowy, u starszych białawy z dużymi, brązowymi łuskami. Brzeg kapelusza postrzępiony, zazwyczaj biały.

Trzon o grubości do 2 cm, ma długość od 15 do 20 cm (choć zdarzają się nawet 40-cm!). U dołu jest zakończony bulwą o średnicy do 4 cm. Początkowo jest pełny i gąbczasty, u starszych grzybów pusty. Ma ruchomy pierścień.

Miąższ w kapeluszu jest miękki, w trzonie łykowaty.

GDZIE SZUKAĆ? Rośnie na brzegach lasów liściastych i iglastych, na polanach, łąkach, w parkach, na poboczach szos, a nawet na cmentarzach.

KIEDY ZBIERAĆ? Od czerwca do listopada.

NAJLEPSZY DO: Kania usmażona jak kotlet nie ma sobie równych! Uwaga! Nie zbieraj jej z poboczy dróg, gdyż gromadzi metale ciężkie.

Boczniak ostrygowaty. Inne nazwy: przyuszek, bocznotrzonowiec

Zdjęcie

Boczniak ostrygowaty /123/RF PICSEL
Boczniak ostrygowaty
/123/RF PICSEL

JAK WYGLĄDA? Kapelusz ma średnicę od 5 do 25 cm. Kształt początkowo łukowaty, z podwiniętym brzegiem, później muszlowaty, wachlarzowaty bądź lejkowaty. Do podłoża przyrasta bokiem. Jest miękki i sprężysty, ma gładką powierzchnię. Może być brązowy, popielaty, stalowoniebieski a nawet fioletowy.

Trzon jest biały lub siwy, krótki, gruby, o wy sokości od 1 do 4 cm.

Miąższ młodych grzybów w kapeluszu jest miękki, u starszych sprężysty, w trzonie starych staje się korkowaty i zdrewniały.

GDZIE SZUKAĆ? Rośnie na martwym drewnie drzew liściastych (grab, buk, wierzba, topola i brzoza oraz orzech włoski). Można też spotkać na żywych drzewach, ale są one głównie stare, osłabione lub uszkodzone. Rośnie zazwyczaj w grupach.

KIEDY ZBIERAĆ? Od końca października do zimy (jest odporny na chłód). Czasami pojawia się na przedwiośniu.

NAJLEPSZY DO: Można gotować, smażyć i suszyć.

GATUNKI PODOBNE: Jadalny łycznik późny jest mniejszy i często ma zielonkawe odcienie.

Artykuł pochodzi z kategorii: Porady

Tele Tydzień

Zobacz również

  • 1950. Cena pary pończoch ze sztucznego jedwabiu wynosiła po wojnie około 400 złotych, a pensja nauczycielki tylko 1200 zł. Były więc na wagę złota. Choć elegancka kobieta mogła już pojawić się na... więcej