Grzyby niejadalne: pieprznik pomarańczowy, krowiak podwinięty, gąska biaława, mleczaj rudy

Zdjęcie

Pieprznik pomarańczowy /123/RF PICSEL
Pieprznik pomarańczowy
/123/RF PICSEL

Pieprznik pomarańczowy. Inna nazwa: pieprznik

JAK WYGLĄDA? Kapelusz o średnicy od 1 do 4 cm jest jaskrawopomarańczowy, żółtopomarańczowy lub czerwonopomarańczowy. Za młodu wypukły, potem spłaszczony, u dojrzałych grzybów lejkowaty z powyginanym brzegiem. Powierzchnia jest sucha, gładka, matowa, ale może być także delikatnie omączona.

Trzon ma kolor kapelusza, jest krótki i zwarty. Początkowo pełny, potem pusty. 4 Miąższ jest biały lub bladożółty, delikatny, o owocowym, przyjemnym zapachu i ostrym smaku.

Reklama

GDZIE I KIEDY WYSTĘPUJE? To bardzo rzadki grzyb naszych lasów. Znajduje się nawet na „Czerwonej liście roślin i grzybów Polski” (gatunków zagrożonych). Ma status E, czyli wymierający.

Rośnie w lasach liściastych lub mieszanych, przeważnie pod bukami, od lipca do października. Wyrasta pojedynczo lub w grupach, czasami grzyby są zrośnięte trzonkami u podstawy.

UWAGA! Bardzo często mylony z pieprznikiem jadalnym, który ma bardziej żółty kapelusz i mięsisty miąższ. Po spożyciu może spowodować zaburzenia gastryczne.

Krowiak podwinięty. Inne nazwy: olszówka, świnka

Zdjęcie

Krowiak podwinięty /123/RF PICSEL
Krowiak podwinięty
/123/RF PICSEL

JAK WYGLĄDA? Kapelusz o średnicy dochodzącej do 13 cm u młodych grzybów jest łagodnie łukowaty, z wyraźnie podwiniętym brzegiem, później płaski lub nieco wklęsły. Jest żółtobrązowy, oliwkowy lub czerwonobrązowy. Młode grzyby mają kapelusz delikatnie pilśniowy, później staje się łysy. Podczas suchej pogody jest błyszczący, zaś podczas wilgotnej – bardzo śliski.

Trzon posiada od 3 do 7 cm wysokości i od 1 do 2 cm grubości. Jest walcowaty, gruby, pełny, czasami zwężony w dolnej części. Barwa zbliżona do kapelusza.

Miąższ jest żółty lub bladoochrowy, początkowo twardy, później miękki. Po przecięciu zmienia zabarwienie na czerwonobrązowe lub rdzawobrązowe.

GDZIE I KIEDY WYSTĘPUJE? W Europie jest pospolity. Pojawia się jesienią i latem we wszystkich typach lasu. Rośnie pod różnymi gatunkami drzew, jak np. brzoza, dąb, olsza, sosna, świerk. Zwykle spotkamy go w gromadzie.

UWAGA! Przez bardzo długi czas był uznawany za grzyb jadalny. Jednak badania wykazały, że zawarta w nim substancja chemiczna w niektórych przypadkach powoduje śmiertelną reakcję układu odpornościowego człowieka – organizm zaczyna wytwarzać przeciwciała przeciwko własnym krwinkom.

Gąska biaława. Inne nazwy: bedłka biała, gąska swawolna

Zdjęcie

Gąska biaława /123/RF PICSEL
Gąska biaława
/123/RF PICSEL

JAK WYGLĄDA? Kapelusz o średnicy od 4 do 10 cm początkowo jest dzwonkowaty, później wypukły. Brzeg często pofalowany i podgięty, mięsisty, kruchy. Skórka gładka, sucha, biaława lub kremowa.

Trzon ma wysokość od 5 do 12 cm, a grubość od 1 do 2 cm. Jest cylindryczny, niekiedy rozszerzony, pełny, twardy. Skórka biaława, czasami z ochrowymi plamami. Bywa głęboko wrośnięty w podłoże.

Miąższ jest twardy i suchy, białawy. Zapach mączno-ziemisty, niekiedy nawet nieprzyjemny. Smak cierpkawy, później paląco-gorzkawy.

GDZIE I KIEDY WYSTĘPUJE? W świetlistych lasach liściastych i mieszanych, przede wszystkim pod drzewami liściastymi (dębami, brzozami, bukami). Rośnie zazwyczaj w grupkach od sierpnia do października.

UWAGA! Bardzo często bywa mylony z jadalną gąską gołębią, która jednak nie ma nieprzyjemnego smaku ani zapachu, a kapelusz przy wilgoci jest lepki.

Czasami jest brany za jadalną czubówkę białą. Rośnie ona w trawie, poza lasem. Na trzonie ma pierścień.

Mleczaj rudy. Inne nazwy: psiarka, psi grzyb

Zdjęcie

Mleczaj rudy /123/RF PICSEL
Mleczaj rudy
/123/RF PICSEL

JAK WYGLĄDA? Kapelusz o średnicy od 3 do 8 cm, za młodu jest szerokostożkowaty z podwiniętym brzegiem, później płaskołukowaty (zazwyczaj na środku z garbem-szpicem), w końcu nieco lejkowaty. Ma kolor czerwonobrązowy, skórkę gładką.

Trzon ma od 3 do 12 cm wysokości. Osiąga od 8 do 18 mm, walcowaty i kruchy. U młodych grzybów gąbczasty, potem pusty, w kolorze najpierw białawym, potem jasnoczerwonobrązowym.

Miąższ jest miękki i biały. Wydziela mleczko o piekącym smaku.

GDZIE I KIEDY WYSTĘPUJE? Ten bardzo pospolity grzyb rośnie w lasach iglastych, a także na obrzeżach bagien i torfowisk. Występuje niemal wyłącznie pod świerkami i sosnami, bardzo rzadko pod brzozami.

UWAGA! Surowy zawiera substancje, które mogą powodować nudności, wymioty lub biegunkę. Jednak, jak podaje FAO, w Rosji i na Ukrainie jest dopuszczony do spożycia po odpowiednim przyrządzeniu, czyli można go jeść, gdy jest ukiszony lub marynowany. Przedtem powinien być kilkukrotnie moczony i obgotowany.

Artykuł pochodzi z kategorii: Porady

Tele Tydzień

Zobacz również